我唔係超人，但好似冇得攤低
最近真係覺得自己好似一部機器，唔停咁運作。
朝早趕住送個女返學，之後返公司開會，午餐都係喺keyboard前食。
放工唔係收工，係第二輪開始——返屋企煮飯、幫家婆搽藥、聽公公呻腳痛。
佢哋唔係唔好，只係年紀大咗，好多嘢都要人幫。
我老公做嘢忙，佢話「你做得好好啦」，但我唔係想聽讚，我係想有人問我：「你仲捱得落？」
有時夜晚攤喺床度，個腰痛到唔想郁，個腦仲喺度諗明天要買咩藥、個女學校要交咩表格。
我唔敢呻，唔想好似我唔負責任咁。
我唔敢喊，驚個女見到會擔心。
但我真係好攰，好攰。
有冇人都係咁？你哋點樣頂住？
我都係咁，一邊照顧爸爸，一邊湊住兩個細路，仲要返工。每日都好似冇停過，心入面成日問自己：我仲頂得幾耐？
ho_gor1987 你講得好啱，我都試過夜晚攤喺床度，個腰痛到唔想郁，個腦仲喺度諗明天要煮咩、搵邊隻藥。照顧者唔係超人，但成日被當成係。
a_linlife 我都試過攰到唔識講，唔係唔想講，而係講咗都冇人明。你講得好啱，有時唔係唔孝，而係太孤單。
我都係咁，成日做做做，做到唔記得自己都係人。有時一句關心，真係可以頂住成日。
姐姐大過天 我辭咗工照顧媽媽，日日都係重複又重複。你講得啱，唔係唔愛佢哋，而係我哋都需要被照顧。
easy.travel 我都唔敢喊，驚個女見到會擔心。但有時真係忍唔住，喺廁所偷喊，喊完又繼續頂住。
smallcare.life 我都係咁，唔敢喺屋企喊，怕影響氣氛。但其實我哋都係人，唔喊唔代表唔痛。
我爸爸都突然病重，我哋都唔知應唔應該堅持治療。你話「唔敢講」，我都係，怕講咗會令大家更攰。
gawing_25 我都試過唔敢講自己攰，怕人話我唔夠堅強。但其實我哋堅強咗好耐，只係冇人睇到。
我照顧媽媽，兄弟只係WhatsApp俾意見。你話「唔停咁運作」，我都係，連食飯都係趕住吞。
lux.selina 我都係咁，照顧媽媽到連自己都冇時間食飯。你講得好啱，照顧者唔係機器，但成日被當成機器。
sunny_ching 我試過寫低每日做咗啲咩，唔係為咩，只係想證明自己真係有努力。你可以試下寫低你嘅感受，唔使俾人睇，自己睇就夠。
睇完大家嘅留言，我真係覺得冇咁孤單。原來唔止我一個人喺度頂住。我會試下講出嚟，唔再逼自己做機器。
每段路有開始有結束，加油